ATTACK OF THE SCARECROW FROM MARS (2021)

 

Απαράδεκτο βιντεο-κατάπλασμα 50 λεπτών, γραμμένο και σκηνοθετημένο ως ανεξάρτητο ψυχόδραμα/κωμωδία για αγρίους από τον Steven Reifsteck (FISH PISS, SQUATCH JUNKIES, SHREK CRACK, HISHKENSTIEN: AFTER DARK).

Μωρό (μαντράχαλος με πάνα και αποκριάτικη μάσκα μωρού που θυμίζει περισσότερο Michael Myers) απαγάγεται από εξωγήινους (ιπτάμενος δίσκος δεμένος σε κορδόνι και λοιπά ειδικά εφε αμφιβόλου ποιότητας). Μετά από 10 χρόνια επιστρέφει ως σκιάχτρο slasher μασκαράς και τρομοκρατεί τους υπόλοιπους κομπάρσους μέλη της παραγωγής (των 1000 δολαρίων) αυτής της φαρσοκωμωδίας για απροσάρμοστους. 

Τα σκατά όσο και να τα πιέσεις δεν γίνονται ποτέ διαμάντι, αφήνουν απλά τα απομεινάρια της ελπίδας στα χέρια σου. Στο x4 γιατί έχουμε και άλλες δουλειές εκτός οθόνης.

THE STALKING (2024)

 

Γραμμένο και σκηνοθετημένο από τους παλαίμαχους βιντεόβιους Jeff Kirkendall (CAMP BLOOD: CLOWN SHARK) και Mark Polonia (BIG FOOT VS ZOMBIES).

Δαιμονικά ηλιοτρόπια υπό τις ετεροχρονισμένες ευλογίες νεκρής (;) μάγισσας (Marie DeLorenzo - AMYTIVILLE ISLAND, SISTER KRAMPUS, COCAINE WEREWOLF) τρομοκρατούν μικρή επαρχιακή πόλη κατά την διάρκεια των εορτασμών του Halloween. Ανάμεσα στις αρπαγές από παλλόμενες ρίζες κυκλοφορούν νεκροζώντανοι και ένα υπέρβαρο σκιάχτρο με δρεπάνι που προσπαθεί να ισορροπήσει την ατμόσφαιρα μεταξύ γελοιότητας και φάρσας ή κεράσματος. Ο αποκριάτικος χαβαλές αυτή τη φορά διαδραματίζεται υπό το κοινό καλλιτεχνικό βλέμμα των Kirkendall (ο οποίος συμμετέχει ελάχιστα ως καθηγητής του σχολείου) και Polonia (ο οποίος επίσης κάνει ένα σύντομο πέρασμα ως ο τοπικός προμηθευτής χόρτου της νεολαίας, θύμα των αιμοβόρων ηλιοτροπίων). Η Jamie Morgan (HOUSE SHARK) εμφανίζεται για δευτερόλεπτα ως ρεπόρτερ τηλεοπτικού σταθμού. 

MEET THE KILLER PARENTS (2023)

Ετοιμοπαράδοτο οικογενειακό τηλε-θρίλερ αρρωστημένων καταστάσεων με στυλιζαρισμένα slasher ξεσπάσματα δευτερολέπτων μεταξύ σαπουνόπερας, γραμμένο από τον Michael Rinaldi (εν μέρη MEET THE FOCKERS χωρίς τον εβραϊκό χαβαλέ και εν μέρη GET OUT χωρίς τον νέγρικο όχλο κατίμαυρων ρατσιστών που συντηρεί με τις παραγωγές του ο Jordan Peele) και σκηνοθετημένο για τοποθέτηση στην ελεύθερη ταινιοθήκη της ψηφιακής πλατφόρμας tubi από την Sam Coyle (γνωστή για τον φεμινιστικό της αυτισμό-ακτιβισμό/σκηνοθεσία επεισοδίων σε τρίπουστες τηλεοπτικές σειρές, όπως τα AVOCADO TOAST, DATING UNLOCKED, SETTLE DOWN και WOMB ENVY).

Η Grace (Katelyn McCulloch) μεγάλωσε χωρίς γονείς, αλλά αυτό θα αλλάξει όταν γνωρίσει την θαλπωρή των σούπερ πλουσίων (και κλασικά ψυχανώμαλους) γονιών του αγαπημένου της, Rob (Connor Mcahon, γυμνασμένο ομορφόπαιδο που συνήθως παριστάνει τον καουμπόι σε ρομαντικές κομεντί χαμηλού προϋπολογισμού, ή χαρακτήρα του background σε μεγαλύτερες παραγωγές). Η Grace θα εντυπωσιαστεί από την χλιδή του απομονωμένου σπιτιού μέσα στο χιονισμένο δάσος αλλά όταν ξεκινήσει το κέρασμα κοκτέιλ με υπνωτικά χάπια η
συνειδητοποίηση των σκοπών που έχουν για εκείνη θα την κάνουν να θελήσει να δραπετεύσει το συντομότερο δυνατόν από το χρυσό κλουβί της - ή μήπως όχι; Από όλες τις προηγούμενες κοπέλες που έφερνε κατά καιρούς στο σπίτι ο κανακάρης, αυτή είναι η καταλληλότερη για να πάρει την θέση της "χαμένης" του αδελφής.

Η Kate Vernon (BATTLESTAR GALACTICA 2004-2009) είναι η τελειομανής μάνα, πρώην μοντέλο. Κάνει τα πάντα για να καλύψει τα αίσχη του τροπαιούχου γιου και να διασκεδάσει τις ψευδαισθήσεις του συζύγου αλλά καταλήγει χωρίς μάτια μετά από χρήση πρότυπου μηχανισμού snuff επεμβάσεων αισθητικής. 

BABY INVASION (2024)

 

Γραμμένο και σκηνοθετημένο από τον μηδενιστή απροσάρμοστο δαφνοστεφανομένο σκηνοθέτη της ατημέλητης-αντι-αντι-κουλτούρας (και οποία έκπληξις, άλλος ένας εβραίος) Harmony Korine (KIDS, GUMMO, TRASH HUMPERS, SPRING BREAKERS).

Εντός "βιντεοπαιχνιδιού πρώτου προσώπου" το οποίο ξέφυγε στο σκοτεινό διαδίκτυο, ομάδα μισθοφόρων (αποτελούμενοι από λατίνους κομπάρσους) λειτουργούν ως ψηφιακά άβαταρς με πρόσωπα μωρών του "εαυτού" τους εισβάλοντας σε σπίτια πλουσίων και σκοτώνοντάς τους μετά από αλόγιστη χρήση ναρκωτικών. Οι βίαιες ονειρώξεις του παλαβού με το χίπικο όνομα μεταμφιεσμένες ως βαθυστόχαστη κοινωνικο-πολιτική κριτική για άλλη μια φορά κοσμούν την οθόνη ως εναλλακτικός τρόπος διασκέδασης κάθε παρακατιανού.

THE TEXAS WITCH (2025)

 

Γραμμένο και σκηνοθετημένο από τους Andrew Evans (HANDS OF HELL) και Anthony Gutierez (DAY OF THE DYING LIVING, ZOMBURBIA).

H Piper (Gianna Lutz - HANDS OF HELL) ψάχνει να βρει τον μοσχο-αναθρεμμένο αδελφό της ο οποίος χάθηκε στο καταραμένο δάσος της "μάγισσας". Προς χάριν δημιουργίας μεταφυσικού/αστικο-μυθολογικού υποβάθρου, κάθε χρόνο εξαφανίζονται γύρω στους 70 ανθρώπους στη συγκεκριμένη περιοχή και ο αδελφός της ήταν ο άτυχος της φετινής εσοδείας θυμάτων. Παρέα με το αμόρε της και άλλο ένα ζευγάρι ταλαίπωρων πηγαίνουν στην τοποθεσία με σκοπό να ανακαλύψουν την τύχη του χαμένου αδελφού. Όπως και τόσοι άλλοι, έτσι και αυτοί πέφτουν θύματα της μαυροφορεμένης μάγισσας μέσα σε 95 λεπτά κυνηγητού ανάμεσα στα δέντρα. Δεν γνωρίζω αν η δικαιοδοσία της μάγισσας καλύπτει ολόκληρο το Τέξας όπως ισχυρίζεται ο τίτλος, ή μονάχα το συγκεκριμένο δάσος.

AMERICAN SCARECROW (2020)

 

Γραμμένο από τον Gary M. Lumpp (TALES FROM THE GRAVE, SERBIAN SCARS) και σκηνοθετημένο με ελάχιστα μέσα για να καταλήξει στον απόπατο της βαθμίδας Ζ-ταινιών συνδρομητικών/streaming πλατφόρμων από τον Steve Lustgarten - assosiate producer του CREEPOZOIDS (1987), σκηνοθέτης 4 ταινιών από το 1983 μέχρι το 2020 όπως τα AMERICAN TABOO, VAMPZ.

Συνήθως σε ανάλογες ταινίες με σκιάχτρα, κάποιο ταραχοποιό πνεύμα/κατάρα, ζωντανεύουν το εσταυρωμένο κατασκεύασμα σε κάποιο καλαμποκοχώραφο και ξεκινάει ο τρύγος με δρεπάνια ,τσάπες, αλυσοπρίονα και φτυάρια. Χωρίς ίχνος μεταφυσικών/παγανιστικών ανησυχιών/προέλευσης, το "Αμερικάνικο Σκιάχτρο" του τίτλου είναι ένας μουγκός παλαβός με παραλλαγή/φόρμα εργασίας και αποκριάτικη μουτσούνα νεκροκεφαλή (εκτός αν αυτή είναι η "αληθινή" μορφή της ανίερης "οντότητας"). Παρέα ταλαίπωρων εργολάβων οικοδομών πηγαίνουν στην αγροικία του με σκοπό να την ανακαινίσουν για χάρη της τράπεζας (;) μιας και χρωστούν μερικές χιλιάδες δολάρια αλλά αντί θησαυρού βρίσκουν όλοι θάνατο χαμηλού προϋπολογισμού μέσα σε 70 λεπτά ατμοσφαιρικού ψυχοδράματος.