THE CURSE OF THE CLOWN MOTEL (2023)

 

Γραμμένο με 50% woke αυτισμό και 50% b-movie αρχιδιά από τους Christopher Malone, Alexander Nistratov και James Tamburino (οι οποίοι έριξαν λεφτά στην παραγωγή και μάλλον ήθελαν να πουν μερικές κουβέντες παραπάνω). Σκηνοθετημένο από τους Asif Akbar (PROJECT LEGION, SKELETONS IN THE CLOSET) και Lance Kawas (REVENGE OF THE MASK, DEMON PIT).

Λευκοί σατανάδες κοροϊδεύουν ηρωική φυλή ινδιάνων και τους κλέβουν τη γη πίσω στις εποχές της άγριας δύσης. Δαιμονισμένος ημίγυμνος με cgi εμφυτεύματα στο στόμα τους στέλνει να συναντήσουν τον λευκό δημιουργό τους στα σύννεφα με χορογραφημένη ακρίβεια. Μετά από χρόνια πάνω στην ίδια γη έχει χτιστεί ένα ξενοδοχείο με κλόουν θεματική (και κάπου εδώ τελειώνει η όποια αναφορά στους κλόουν έχει ο τίτλος και το σενάριο μιας και δεν υπάρχουν πουθενά δαιμονισμένοι δολοφόνοι κλόουν πέρα από μια μασκαρεμένη κομπάρσο που περπατάει ανάποδα). Νεαρή ινδιάνα (η Ιταλίδα Juliana Destefano - PSYCHO BFF, ASTEROID-A-GEDDON, BLOOD PAGEANT) επιστρέφει στην μικρή πόλη όπου μεγάλωσε και προσπαθεί να ξεδιαλύνει το μυστήριο των κατασφαγμένων της προγόνων σκαλίζοντας υπόγεια και την υπομονή του θεατή. Ο Λευκός Σατανάς που έχει την επικυριαρχία του ξενοδοχείου, κύριος Wilson (ο πάντα καρκινοπαθής κατά συρροή δολοφόνος καρατερίστας Tobin Bell - SAW SAGA) δεν θέλει η μικρή να του κλέψει το βιός του και παραμένει απαθής και δύστροπος απέναντι στην κοινωνιο-ανθρωπολογική εργασία που έχει αναλάβει από το κολέγιο. Η γιαγιά της μικρής είναι μέλος μαγικής σέκτας που θέλει να πάρει μεταφυσική/ματωμένη εκδίκηση ενάντια στους λευκούς σατανάδες πετώντας ρατσιστικές ατάκες σε κάθε δεύτερη πρόταση και ο Richard "BOOKER" Griego ερμηνεύει τον σκυθρωπό αλήτη εαυτό του με το παλιο-δερμάτινο και την γεμάτη τεστοστερόνη κορακί αξυρισιά όπως τον έχουμε συνηθίσει τα τελευταία 30 χρόνια τηλε-καριέρας σκισμένου τζην.

Ο συνταξιούχος ΜΜΑ αγριάνθρωπος Randy Couture (μπράβος #1 στο Σηγκαλογικό δράμα TODAY YOU DIE, THE SCORPION KING 2: RISE OF A WARRIOR, THE EXPENDABLES SAGA) είναι εμβόλιμη διασημότητα και δόλωμα στο artwork της αφίσας μιας και δεν εμφανίζεται στην σύγχρονη εποχή, αλλά κάνει ένα εισαγωγικό πέρασμα στα αιματοβαμμένα γεγονότα των πρώτων 10 λεπτών της ταινίας ως Captain Cranston με prop τσιγκελωτό μουστάκι ιππικού. 

DINOSAUR HOTEL (2021)

 

Γραμμένο ως κοινωνικό σχόλιο από την Shannon Holiday ( HOUSE ON ELM LAKE , TOOTH FAIRY , BRIDE OF SCARECROW , RISE OF THE MUMMY ) και σκηνοθετημένο με σημείο αναφοράς το πρώτο JURASSIC PARK από τον ηλεκτρολόγο/κάμεραμαν/χειριστή drone/κινηματογραφιστή Jack Peter Mundy ( AMITYVILLE CORNFIELD , LEPRECHAUN'S RAGE , COJURING THE PLASTIC SURGEON 2 ) . O δόκιμος όρος New Wave of British B-Movie (NWBBM) αρχίζει να φαντάζει ταιριαστός στις ατελείωτες "παραγωγές" που μας έρχονται από το απομακρυσμένο νησί της Ευρώπης την τελευταία πενταετία . Οι δημιουργοί ανακυκλώνονται μεταξύ τους και συμμετέχουν ο ένας στις ταινίες του άλλου προκαλώντας πονοκέφαλο σε όποιον προσπαθεί να δει ποιός είναι πού στην χαοτική φιλμογραφία του Imdb .

Η ιστορία αναζήτησης χρημάτων μέσα από αδίστακτα reality παιχνίδια περιστρέφεται γύρω από την μόνη μητέρα δύο παιδιών , Sienna Woods ( Chrissie Wunna - DRAGON FURY , LEPRECHAUN'S RAGE , JURASSIC VALLEY , CONJURING THE PLASTIC SURGEON 2 ) . Η Sienna είναι μια από τις τυχερές γυναίκες (5 στο σύνολο) η οποία συμμετέχει στο ιντερνετικό reality επιβίωσης DINOSAUR HOTEL , χωρίς να γνωρίζει λεπτομέριες της παραγωγής και το τι ακριβώς θα πρέπει να κάνει για να κερδίζει 100 χιλιάδες λίρες Αγγλίας , πέρα από κάτι αόριστες "δοκιμασίες" που αναφέρει το site του παιχνιδιού . Μην έχοντας κάποιον να προσέχει τα δύο της παιδιά τα παίρνει μαζί της σκοπεύοντας να τα αφήσει στο δωμάτιο της , αλλά τα παιδιά είναι παιδιά και από την φύση τους νευρόσπαστα και φυσικά δεν θα κάτσουν ακίνητα σε ένα σημείο . Το γεγονός πως την καλωσορίζει στο "ξενοδοχείο" του τρόμου ένα ιπτάμενο ρομποτικό μάτι δεν της προκαλεί καμία εντύπωση , πόσο μάλλον όταν μάθει στην συνέχεια πως θα πρέπει να επιβιώσει την νύχτα αποφεύγοντας ψηφιακά κατάπτυστους δεινόσαυρους της Asylum-ικής Περιόδου (περίπου 2000 με 2010 Α.D.) . Τα παιδιά εξυπηρετούν την ανάπτυξη του χαρακτήρα της μάνας/προστάτη/τιμωρού , αλλά από την στιγμή που δεν βλέπουν κάτι φυσικό μπροστά τους (οι ψηφιακοί δεινόσαυροι δεν είναι ποτέ στην σκηνή , απλά πρέπει να τους φανταστούν και να προσποιηθούν αλλά είναι χαριτωμένα παιδάκια από διαφημιστικά και όχι ηθοποιοί) δεν φαίνεται το παραμικρό ίχνος φόβου στην ερμηνεία τους . Η μάνα αντιθέτως δείχνει υπερβάλλοντα ζήλο και συνήθως ουρλιάζει σαν τρελή προδίδοντας την θέση της στους δεινόσαυρους και παρασέρνοντας τις υπόλοιπες παίχτριες σε ηλίθιες πράξεις αυτοθυσίας για να σωθούν τα παιδιά της (κάτι το οποίο θα μπορούσε να ληφθεί και ως στρατηγική) . Πατροπαράδοτα το reality του τρόμου χρηματοδοτείται από πλούσιους γουσταρλήδες που απλαμβάνουν να βλέπουν ανθρώπους να κατασπαράζονται από ψηφιακούς δεινόσαυρους (και δεν βρισκόμαστε καν στην ανατολική Ευρώπη) . Δεν γνωρίζουμε ποτέ πως φτάσαμε σε σημείο να έχουμε δεινόσαυρους στην σύγχρονη εποχή (εκτός κι αν μετράει ως origin το να έχει δει ο σκηνοθέτης τις JURASSIC PARK ταινίες) ξαμολημένους μέσα και γύρω από ένα τυπικό ξενοδοχείο της Βρετανικής υπαίθρου (μάλλον οι πλούσιοι χρηματοδότησαν την κλωνοποίησή τους για να ικανοποιήσουν τα χαμηλού προϋπολογισμού αρρωστημένα τους πάθη) . Η γυναίκα ηρωίδα κερδίζει τον διαγωνισμό και ο κακός άντρας που διοργάνωσε την όλη διαδικασία καταλήγει γεύμα ψηφιακού τυρανόσαυρου . Θα μπορούσε να είναι reality επιβίωσης με φαντάσματα , βρικόλακες , λυκάνθρωπους , καρχαρίες εδάφους , ζόμπι , οτιδήποτε κατεβάσει ο νούς για τίτλο ταινίας του ασταμάτητου Βρετανικού σειρμού .