BIKINI SHARK (2025)

 

Γραμμένο από τους Harry Boxley (EASTER BUNNY MASSACRE: THE BLOODY TRAIL, SNAKE HOTEL, DINOSAUR HOTEL 3, TSUNAMI SHARKS, POPEYE'S REVENGE, MOUSEBOAT MASSACRE) και Justin Carter (σκηνοθέτης του ANACONDA: BLOOD COIL). Σκηνοθετημένο από τον E J Marshall (THE GREEN MONSTER, DRAGON FURY 3). Γνωστό και ως BIKINILAND. Κανένα μπικίνι δεν άναψε τον θεατή καθώς δεν ακολουθείται η απλή αναλογική του smut πατριάρχη Roger Corman: 98% στήθος/2% ύφασμα και κανένας ψηφιακός καρχαρίας δεν δικαιολόγησε την ύπαρξή του εκτός νερού κατά τη διάρκεια των 68 λεπτών του Βρετανικού creature-feature. 

Μοντέλα που προσπαθούν να προωθήσουν μια νέα σειρά από αλλεργιογόνα μπικίνι πρότυπης νανοτεχνολογίας (γνωστά και ως "toxic bikini-net") πέφτουν θύματα στα σαγόνια των γενετικά τροποποιημένων καρχαριών (;) που κυκλοφορούν/γλιστρούν/αιωρούνται άνετα εντός και εκτός θαλάσσης (και έλκονται από το υλικό) και στις ανικανοποίητες ορέξεις του φετιχιστή CEO (;) χειριστή τους ο οποίος την βρίσκει σνιφάροντας τα εν λόγω μπικίνι. 

AMITYVILLE REX (2026)

 

Η Polonia Bros Entertainment παρουσιάζει άλλη μια βιντεοπεριπέτεια του ακούραστου Mark Polonia. Γραμμένο από τον Aaron Drake (VIRUS SHARK, HOUSE SQUATCH, AMITYVILLE IN SPACE, SHOCKTOPUS).

Οικοδομικές εργασίες ακριβώς απέναντι από το καταραμένο σπίτι ξεθάβουν τον σκελετό ενός τυραννόσαυρου. Η κατάρα (μέσω πρότυπης σατανικής τελετής) ενεργοποιείται και ο προϊστορικός θηρευτής επιστρέφει στη ζωή πεινασμένος και έτοιμος να τρομοκρατήσει τους ταλαίπωρους της μικρής πόλης (κυρίως εντός των διαδρόμων του "μουσείου φυσικής ιστορίας" που έχουν χρησιμοποιηθεί και σε άλλες περιπέτειες με διαφορετική ιδιότητα κάθε φορά - υποβρύχιο, διαστημόπλοιο, λεβητοστάσιο, στρατόπεδο, πλωτή πλατφόρμα εξόρυξης πετρελαίου κτλ). 

Με στρατηγική χρήση της κάμερας ο Polonia μεταφέρει το καταραμένο δεινοσαυρικό δράμα στην μικρή οθόνη της Γ' διαλογής χαμένου χρόνου. Ο Amityville-ρανόσαυρος είναι φυσικά μασκαράς μέσα στο αποκριάτικο δεινοσαυρόσακο τις περισσότερες φορές (εμβόλιμες σκηνές από το JURASSIC PREY του 2015 για να ξεπεράσουμε τη διάρκεια της μιας ώρας) με την κάμερα να τον παρουσιάζει αναλογικά τεράστιο με το υπόλοιπο περιβάλλον και τα θύματά του. Άλλες φορές είναι ένα ψηφιακό τερατούργημα με ύψος ίδιο με αυτό των ανθρώπων που κυνηγάει με υβριδική χρήση AI ειδικών εφέ στα κεφάλια που ανατινάζονται ανάμεσα στα δόντια του. 

Οι χομπίστες Ken Van Sant και Jeff Kirkendall συμμετέχουν στους χαρακτηριστικούς τους κάθε φορά ρόλους, ο πρώτος του φρεσκολουσμένου συνταξιούχου/άντρα της δράσης (επίσης stock footage από το JURASSIC PREY) αλλά και ως φάντασμα παγιδευμένο στο βιντεο-σύμπαν του Polonia και ο δεύτερος ως ο Πατέρας Benna, ιερέας με φεντόρα και ειδίκευση σε σατανικούς δεινόσαυρους.

MAID ROBOT (2026)

 

Ο Gregory Hatanaka παρουσιάζει άλλον ένα βιντεο-κλαυσίγελο του ασταμάτητου Jamie Grefe (17η βιντεο-παραγωγή για το 2026). Για πολλοστή φορά ο Grefe παρέσυρε γκομενάκια στο γνωστό βιντεοκασσετόσπιτο όπου γυρίζονται όλες του οι παραγωγές χωρίς ίχνος καλλιτεχνικής μεταμέλειας. Αυτή τη φορά τα δύο κορίτσια (Elizabeth Rath και Viktoriia Starodubtseva) που έχουν υποστεί τους πρωταγωνιστικούς ρόλους δεν φορούν μπικίνι, ούτε υποφέρουν τις χερούκλες του κατά συρροή θωπευτή Grefe πάνω τους. Φορούν τις αποκριάτικες φετίχ ποδίτσες της υπηρέτριας εξυπηρετώντας τις cosplay φαντασιώσεις των απαιτητικών θεατών του ψυχανώμαλου με τη λατέξ μουτσούνα. Κινούνται στο χώρο και καθαρίζουν από την σκόνη τα έπιπλα σαν ρομπότ. Στα 50 λεπτά του ψυχοδράματος στήνονται οι βάσεις για τις δύο βιντεοσυνέχειες (;) που θα ακολουθήσουν μέχρι την ολοκλήρωση της άτυπης τριλογίας, MAID DROID 2 και MAID DROID DEFIANCE (για την τρίτη ταινία δεν είμαι σίγουρος πως υπάρχει ή αν απλά είναι κάποιο παραπλανητικό AI εξώφυλλο), όπου οι δύο υπηρέτριες θα αψηφήσουν προγραμματισμό και προγραμματιστή επαναστατώντας μέσα σε μια αιματοβαμμένη αποκάλυψη συνειδητοποίησης της ύπαρξής τους - ενώ αντίπαλος επιστήμονας/CEO προσπαθεί να τις κλέψει. Κι όλα αυτά να υποθέσω ανάμεσα σε χουφτώματα γιατί κάποια στιγμή ο δόκτωρ Roth (Grefe) θα φορέσει τη λατέξ μουτσούνα της σαδομαζό περσόνας/σκηνοθέτη/καλλιτέχνη/ανθρώπου-της-αναγέννησης που μας έχει συνηθίσει τόσες φορές.

BIKINI NURSES (2026)

 

Ο Gregory Hatanaka παρουσιάζει.

Ο κατά συρροή θωπευτής Jamie Grefe (BIKINI GUILLOTINE) επιστρέφει πιο ήρεμος από ποτέ, αφού αυτή τη φορά οι νεαρές πρωταγωνίστριες της 60λεπτης παραγωγής δεν δέχονται τις φετιχιστικές του παρεμβάσεις χαλαρωτικού μασάζ στο σφιχτό νεανικό κορμί τους. Συμμετέχει στην ιστορία ως ο καλλιτέχνης, κύριος Γκιλοτίνα, ο οποίος είναι κατά φαντασία ασθενής και περιμένει την τελική διάγνωση για να δεχθεί στοϊκά την ηρεμία του θανάτου. Παραδόξως, δεν ταράζει στο χούφτωμα τις τρεις νοσοκόμες με μπικίνι του πρότυπου νοσοκομείου το οποίο προσπαθεί να σωθεί από χρεωκοπία μέσω μοντέρνου λεσβιακού χορού πρωτοετούς πανεπιστημίου στις κοινωνικές σπουδές και λοιπών υπονοούμενων που θα ταίριαζαν περισσότερο σε μια ΧΧΧ εκδοχή της βιντεο-δράσης. Η αυτοσχέδια λάτεξ μάσκα του σκηνοθέτη επικυρώνει την τελική μάχη μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

THE DEATH MOLESTER'S BARN OF BLOOD (2025)

 

H Pregnant Toilet Productions παρουσιάζει μια καλοκαιρινή νεκροφιλο-xploitation βιντεο-παραγωγή των 5000 δολαρίων του διαταραγμένου κινηματογραφιστή Matt Enos, όπου σκηνοθετεί και ερμηνεύει τον αισθησιακό μακελάρη (και λοιπά μέλη της οικογενείας του) του ευφάνταστου τίτλου.

Ο Tyler Duffy (η καλλιτεχνική περσόνα του Matt Enos που κυριαρχεί σε κάθε του βιντεο-δραστηριότητα/δημιουργία) ερεθίζεται σεξουαλικά μόνο με το θάνατο, σε σημείο να έχει γίνει ο φόβος και ο τρόμος της μικρής επαρχιακής πόλης με 85 βιασμούς πτωμάτων εντός νεκροταφείων στο ενεργητικό του. Παράλληλα με τον Tyler άλλη μια δυάδα ομοφυλόφιλων παλαβών τριγυρνά σε χώρους ταφής προς ικανοποίηση των αρρωστημένων τους παθών. Όλοι οι χαρακτήρες αλληλοεξοντώνονται μέσα σε 85 λεπτά slasher/splatter χοντράδας και αποδομητικού αταβισμού.